Mohammed Ben Attia: ‘We hebben meer vrijheid om eerlijk een verhaal te vertellen’

HEDI_director-Mohamed_Ben_Attia_postHedi is het prijswinnende speelfilmdebuut van de Tunesische Mohammed Ben Attia. Het verhaal draait om de vijfentwintigjarige Hedi (Madj Mastoura), die nog onder de plak van zijn moeder leeft. Ze stippelt alles voor hem uit, van zijn aanstaande huwelijkspartner tot zijn volgende carrièremove.Hedi laat alles gelaten over zich heen komen, totdat hij de avontuurlijke Rim (Rym Ben Messaoud) ontmoet en voor het eerst echt verliefd wordt. Het verhaal voltrekt zich in de nasleep van de Jasmijnrevolutie, die in 2010 in Tunesië plaatsvond.

Ben Attia stond na een uitverkochte voorstelling in de Balie (op woensdag 24 augustus jl.) het publiek te woord tijdens een Q&A. Over de publieksreacties zegt hij na afloop: “Overal waar ik kom, zijn mensen nieuwsgierig naar hoe het nu in Tunesië gaat. Het gaat beter, er is veel veranderd. Ook voor filmmakers: we hebben meer vrijheid om eerlijk een verhaal te vertellen.”

Generatieverschillen
In Tunesië werd de film ook goed ontvangen. Ben Attia merkte wel dat verschillende generaties elk op hun eigen manier reageren. “De film doet het in Tunesië met name goed onder een wat ouder publiek. Mensen vanaf een jaar of veertig reflecteren meer op de context. Jongeren vinden de film vaak niet spannend genoeg. Zij zien alleen het liefdesverhaal, en hebben wat minder aandacht voor de gelaagdheid van de film. Maar met de recente geschiedenis in het achterhoofd kun je Hedi als metafoor zien voor de transitie die Tunesië sinds 2010 doormaakt.”

Onderdrukte wanhoop
Hedi’s levenshouding kenmerkt zich aanvankelijk door een mengeling van verveling en onderdrukte wanhoop. Volgens Ben Attia weerspiegelt dit de sfeer in Tunesië vóór de revolutie. “Mensen deelden hun meningen en idealen niet met elkaar. De sfeer was bedrukt en mensen waren wanhopig. De revolutie veranderde dat. Nu gaat men de dialoog niet meer uit de weg. Dat heeft soms ook tot gevolg dat familieleden lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Na de revolutie werden we overvallen door nieuwe ervaringen en emoties. Al die dingen zie je in Hedi’s leven ook gebeuren.”

Bottom line
Over de bottom line van de film zegt Ben Attia: “Het verhaal van Hedi is wat wij als Tunesiërs zelf hebben doorstaan. Eerst was er de onderdrukking, daarna de bevrijding. Net als Hedi nemen we het heft in eigen handen, we geloven dat we in staat zijn om zelf dingen te veranderen. Tot de revolutie zaten we in overlevingsmodus. Nu wordt er meer gepraat, gelachen en geleefd.”

Zoals verschenen op: http://worldcinemaamsterdam.nl/en/2016/08/27/1929/