Gonzalo Lugo & Florencia Colucci: ‘De combinatie van zelf regisseren en acteren geeft veel vrijheid om te experimenteren’

G&F jpegRetrato de un comportamiento animal begon vanuit Gonzalo Lugo en Florencia Colucci’s idee om een film te maken over een reis en een liefdesverhaal. Daarnaast wilden ze iets maken dat ze zelf realistisch vonden. Het thema ‘dierengedrag in de mens’ lag daarbij voor de hand. Gonzalo is namelijk, net als hoofdpersonage Matto, zelf een groot dierenliefhebber. Florencia: “We hebben karaktertrekken van onszelf gebruikt voor de personages. Dat hebben we uitvergroot en overdreven.”

“Gonzalo weet veel over dieren, dus dat werd een leuke eigenschap voor Matto. Samen met de dierenfragmenten en de voice-over konden we ook humor in het verhaal leggen. Het is een grappige manier om over emoties te vertellen die iedereen kent.” Gonzalo benadrukt dat de personages Matto en Martina geen kopie van henzelf zijn. “Matto is net als ik een dierenliefhebber, maar verder lijk ik niet op hem. Matto is bijvoorbeeld heel rationeel en systematisch, zo ben ik zelf niet.”

Opbloeiende liefde
Florencia en Gonzalo kennen elkaar sinds Gonzalo’s afstudeerproject. Hij maakte een experimentele science-fictionfilm, waarin zij een acteerrol had. Later bloeide er een romance op tussen de twee. Gonzalo vindt dat ze als geliefden een goed regisseursteam vormen. “Als ik iets bedenk, kan ik het gewoon aan Florencia laten zien, en ik weet dat zij eerlijk haar mening geeft. Andersom geldt hetzelfde. We nemen bij elkaar geen blad voor de mond.” Florencia ziet nog een voordeel van hun samenwerking: “Gonzalo heeft enorm veel kennis over cinema. Ik heb zelf een andere achtergrond en heb geen vastomlijnd beeld over wanneer iets artistiek verantwoord is. Ik zeg vooral wat ik zelf leuk vind, en daarmee vullen we elkaar aan.” Gonzalo is het daar helemaal mee eens: “Ik heb een analytische kijk, terwijl Florencia juist spontane ideeën inbrengt.”

Auto in de prak
Retrato is grotendeels gefilmd in een Braziliaans dorp in het zuiden, Pantano do Sul. Eerst wilde het duo verder noordwaarts gaan om een roadtrip te filmen, maar daarbij liepen ze tegen wat praktische hindernissen aan. Gonzalo: “Vanwege het lage budget konden we niet zomaar ergens een auto vandaan halen en door Brazilië heen reizen. De auto in de film is in het echt van mijn ouders. We mochten hem tijdens hun vakantie even lenen, maar niet lang genoeg om echt ver weg te gaan. Bovendien heb ik pas sinds december mijn rijbewijs. Ik had de auto na de tweede dag al in de prak gereden! Daardoor kwamen Matto en Martina ook niet ver.” Het voordeel daarvan was dat de kleine crew al snel een bekendheid werd in het Braziliaanse dorp. De locals bleken behulpzaam en zelfs camerageniek, zodat meerdere dorpelingen als figurant werden ingezet. Zo niet de Braziliaanse jongen met wie Matto en Martina een jointje delen aan de waterkant. Gonzalo: “Nee, dat was onze cameraman! Hij is Uruguayaan en spreekt gebrekkig Braziliaans, maar dat hebben we gedubd met de stem van een local.” Wat knap gedaan is- als kijker merk je werkelijk niets van de nasynchronisatie.

Realistisch en grappig verhaal
Volgens Gonzalo bestaat er in Urugay nog geen echte gevestigde filmindustrie. Beginnende acteurs komen sneller aan de bak als ze gewoon hun eigen script schrijven en produceren. Zo ging het ook met Florencia en Gonzalo; zij is van huis uit actrice, maar ging daarna ook produceren. Dat paste bij wat hij al deed. Produceren gaf Florencia ook de mogelijkheid meer haar eigen ding te doen. Het stel legt uit dat de combinatie van zelf regisseren en acteren veel vrijheid geeft om te experimenteren. Gonzalo: “Retrato is echt een kind van deze tijd. We bedachten een verhaal wat we zelf realistisch en grappig vonden, zonder dat we hoefden na te denken over een bepaald kader of filmtraditie. Tegenwoordig kunnen we met kleine, digitale camera’s vrij makkelijk een mooi werk maken. Het digitale tijdperk vind ik iets heel democratisch. In feite kan iedereen een film maken.” Florencia: “Bovendien wilden we het spontaan houden. We wilden niet blijven wachten op een magisch moment waarin we én een perfect script, én een miljoenenbudget, én professionele acteurs hadden. Zo kun je wachten tot je 50 bent, terwijl je nog steeds geen werk op je naam hebt staan. Daarom gingen we met een laag budget werken aan iets wat we zelf zagen zitten”. Ook wilden ze uitdrukkelijk geen ‘typisch Uruguayaans’ karakter aan de film geven, zoals ze bij andere films soms zien. Florencia lacht: ‘Je ziet ons bijvoorbeeld niet al maté drinkend in beeld. Zo cliché!”

Wereldpremière
De film beleeft op het WCA Festival haar wereldpremière. Retrato is tot nu toe alleen vertoond aan familie en vrienden van de regisseurs, en op een besloten filmmarkt voor distributeurs in Buenos Aires. Florencia en Gonzalo zijn erg benieuwd naar de reacties van het Nederlandse publiek. “Op de filmmarkt in Buenos Aires moest de zaal lachen om dingen die wij niet zo grappig vonden, en andersom”, vertelt Gonzalo; “De Argentijnen kwamen niet meer bij toen Matto Gilberto Gil alleen als politicus kende en niet als muzikant.” Florencia: “Dat komt overigens ook omdat het een nogal erudiet publiek was. Onze vrienden vonden weer andere dingen leuk. Nederlandse kijkers zullen vast om heel andere dingen lachen.”

Zoals verschenen op:
http://www.worldcinemaamsterdam.nl/index.php/nl/nieuwsarchief/2235-interview-regisseurs-retrato-de-un-comportamiento-animal-we-hebben-karaktertrekken-van-onszelf-gebruikt-voor-de-personages

Retrato Facebook page:
https://www.facebook.com/retratodeuncomportamientoanimal