Anna Muylaert: ‘Ineens verandert alles, zelfs je naam. Hoe herken je jezelf dan nog?’

WCA-2016_Anna-MuylaertAan het relatief normale leventje van de zeventienjarige Pierre komt abrupt een einde, als blijkt dat zijn moeder hem als baby gestolen heeft en hij noodgedwongen bij zijn biologische familie intrekt. Pierre’s nieuwe ouders zijn klaar voor een ‘ze leefden nog lang en gelukkig’ met hun verloren zoon. Maar de werkelijkheid is minder sprookjesachtig.  

Met Mãe Só Há Uma is de Braziliaanse regisseuse Anna Muylaert voor de tweede keer aanwezig op het WCA Festival.

Uit het leven gegrepen
Muylaert baseerde het script op een waargebeurd verhaal. ‘Veel Brazilianen kennen het verhaal wel uit het nieuws: een moeder bleek haar kinderen gestolen te hebben, en werd pas 16 jaar later ontmaskerd. De zoon werd uit huis geplaatst. Hij moest een nieuw leven opbouwen met volslagen onbekenden: zijn biologische ouders.’ Muylaert was vooral geïnteresseerd in de impact hiervan op de ontwikkeling van het opgroeiende kind. ‘Denk eens vanuit dat kind: ineens verandert alles, zelfs je naam. Hoe herken je jezelf dan nog?’

Jezelf zijn
Identiteit, jezelf zijn en familie: het zijn de kernthema’s van deze film. De veranderingen in Pierre’s leven zorgen voor een persoonlijke crisis, maar juist dan vindt hij de moed om steeds meer zichzelf te zijn. Muylaert legt uit dat Pierre’s strijd in bredere zin gaat over iets wat ons allemaal bekend voorkomt. ‘Elke tiener staat op een gegeven moment voor de keuze: doe ik wat ik wil, of wat mijn ouders willen? Zodra je voor jezelf kiest, tegen de verwachtingen van je ouders in, verandert de relatie. En dit soort keuzes moet je vervolgens je hele leven blijven maken. Iedereen zal dat op zijn eigen manier doormaken.’

Gender
In haar film haakt Muylaert ook in op het thema genderidentiteit. Ze bleek tot voor kort niet zo bekend te zijn met het onderwerp. ‘Toen ik met deze film begon, kwam ik pas voor het eerst in aanraking met mensen die gender fluid zijn. Het was voor mij iets nieuws. De jonge generatie van nu gaat op een heel eigen manier om met mannelijkheid en vrouwelijkheid. Ik wilde dit in de film verwerken omdat het iets van nu is, en omdat het een extra laag geeft aan Pierre’s personage en zijn zoektocht naar identiteit. In denk ook dat het de eerste Braziliaanse film is die genderidentiteit op deze manier belicht. De film ging in première in Sao Paolo, met een publiek van 2.500 jonge mensen, die ademloos naar de film hebben gekeken. Achteraf kreeg ik veel reacties van mensen die zeiden: dit gaat over ons. Dat was heel mooi.’

Zoals verschenen op: http://worldcinemaamsterdam.nl/nl/2016/08/20/interview-met-anna-muylaert-over-mae-so-ha-uma/