The Light Thief

the_light_thief2_websiteThe Light Thief bewijst dat er geen grootse special effects of gelikte acteurs en dito dialogen nodig zijn om de kijker van begin tot einde te boeien. Aktan Arym Kubat (1957) regisseerde het verhaal en vertolkt eveneens op overtuigende wijze de rol van de hoofdpersoon. De film vertelt het verhaal van de innemende, moedige elektriciën Svet-ake (‘meneertje Licht’).

In het desolate bergdorp Kok-Moinok, Kirgizië, woont Svet-ake met zijn vrouw Bermet en hun dochters. In het voormalige Sovjetland heerst armoede. De wind ruist over het dorre landschap, waar kinderen spelen met plastic zakjes aan een touwtje die dienen als vlieger. Stroom is schaars en dus onbetaalbaar voor de dorpsbewoners. Svet-ake helpt de mensen stiekem stroom af te tappen, met gevaar voor represailles van de autoriteiten. Hij heeft een zelfgebouwde windmolen en droomt van een windmolenpark, die het hele dorp kan voorzien van licht.

Met de dorpsverkiezingen op komst legt de conservatieve maar geliefde burgemeester Esen het af tegen de zakelijke en vooruitstrevende concurrent Bekzat. Ondanks de gebrekkige omstandigheden waarin ze leven, lijken de dorpsbewoners tevreden met wat ze hebben. Moderne idealen doen zij af als onhaalbare dromen. Svet-ake lijkt in dezen tussen twee vuren te staan: aan de ene kant leidt hij een fijn leven met zijn familie in het dorp, hij steunt de dorpsbewoners, de burgemeester is zijn vriend. Aan de andere kant streeft hij naar vooruitgang en gaat in gesprek met Bekzat, die het dorp een economische en culturele boost willen geven.

Naast de beslommeringen rond de bestemming van het dorp, peinst Svet-ake ook over een persoonlijke kwestie. Meneertje Licht is blij met zijn dochters, maar lijdt onder het gemis van een zoon. In een dronken bui smeekt hij zijn beste vriend om een zoon te verwekken bij zijn vrouw en begaat een ongeluk in de hoop zijn ‘vrouwelijke genen te elimineren’. Het lijden van de hoofdpersoon en zijn schaamteloze uitingen van emoties leidt tot zowel komische momenten als intens gevoelige scènes, zonder sentimenteel te worden.

De film intrigeert dankzij prachtig camerawerk en overtuigende acteerprestaties. De regisseur en tevens hoofdpersoon weet veel te zeggen in kleine gebeurtenissen met weinig woorden. Scènes waarin Svet-ake wordt gewassen door zijn vrouw, of wanneer hij een kind redt uit een hoge boom, tonen op subtiele wijze de innige en tedere omgang tussen de hoofdpersoon en de mensen om hem heen. Lokale gebruiken tonen echter hoe vermaak en wreedheid verweven kunnen zijn. Wanneer dit indruist tegen Svet-ake’s gevoel voor rechtvaardigheid, schroomt hij niet om tegen anderen in te gaan, ongeacht de gevolgen.

Zoals verschenen op: http://www.worldcinemaamsterdam.nl/index.php/nl/menu-types/515-recensie-the-light-thief